Нябожчыкава люстра (на белорусском языке)

Гэта была мальба - не пытанне. 
Пуаро схiлiў галаву. 
- Нiхто не даведаецца пра гэта ад мяне! 
Мiс Лiнгард цiха сказала: 
- Дзякуй вам. 
* * * 
Пазней, калi палiцыя прыйшла i пайшла, Пуаро знайшоў Рут Лэйк з мужам у садзе. 
Яна сказала з выклiкам: 
- Вы сапраўды думалi, што я зрабiла гэта, мiстэр Пуаро? 
- Я ведаў, мадам, што вы не маглi зрабiць гэтага, ведаў, дзякуючы астрам. 
- Астрам? Не разумею. 
- Мадам, там былi чатыры сляды i ўсе толькi на бардзюры. Але калi б вы рвалi кветкi, там было б намнога болей. Значыцца, памiж вашым першым вiзiтам i другiм нехта загроб усе тыя сляды. Гэта магло быць зроблена толькi вiнаватым, i раз вашы сляды не былi знiшчаны, вы не былi вiнаватыя. З вас аўтаматычна спадала падазрэнне. 
Твар Рут пасвятлеў. 
- О, я разумею. Ведаеце, напэўна, гэта жахлiва, але мне нават шкада гэтай беднай жанчыны. Урэшце, яна згадзiлася хутчэй сама прызнацца, чым дазволiць арыштаваць мяне, - цi, ва ўсякiм разе, так яна думала. Гэта нават даволi высакародна. Страшна падумаць што яна стане перад судом як забойца. 
Пуаро мякка сказаў: 
- Не хвалюйцеся. Да гэтага не дойдзе. Доктар гаворыць, што ў яе вельмi кепска з сэрцам. Не шмат тыдняў яна пражыве. 
- Добра, што будзе так. - Рут сарвала восеньскi крокус i бестурботна прытулiла яго да шчакi. 
- Бедная жанчына, i чаму яна гэта зрабiла...