Казкi (на белорусском языке)

У апраўданне каралевiч сказаў: 
- Мiлая, я так багата з-за цябе пакутаваў, што i ты павiнна была дзеля мяне пацярпець. 
Адсвяткавалi яны сапраўднае вяселле. Пачалi шчаслiва жыць. 
НЕРАЗУМНЫ ГАНС 
Прыйшоў Ганс да мацi. 
- Бывай, - кажа, - матухна. 
Мацi пытае: 
- Ты куды, Ганс, сабраўся? 
Ганс адказвае: 
- Iду Грэтэль праведаць, матухна. 
Мацi кажа: 
- Глядзi ж, будзь разумны. 
Ганс адказвае: 
- Буду, матухна. 
Мацi кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Ганс адказвае: 
- Бывай, матухна. 
Прыйшоў Ганс да Грэтэль. 
- Добры дзень, Грэтэль. 
- Добры дзень, Ганс. Што ты мне ў падарунак прынёс? 
- Нiчога не прынёс, - кажа Ганс. - Ты сама мне што-небудзь падары. 
Грэтэль дала яму iголку. Ганс кажа: 
- Бывай, Грэтэль. 
Грэтэль адказвае: 
- Бывай, Ганс. 
Узяў Ганс у Грэтэль iголку, пхнуў яе ў сена на возе i пайшоў за возам дадому. Прыйшоў Ганс дадому. 
- Добры вечар, матухна, - кажа Ганс. 
- Добры вечар, Ганс, - адказвае мутухна, - дзе ты быў? 
- У Грэтэль я быў, - кажа Ганс. 
- Што ты ёй падарыў? - пытае матухна. 
- Нiчога не падарыў, сам ад яе ў падарунак iголку атрымаў. 
- А дзе ж гэта iголка, Ганс? - пытае матухна. 
- У сена на возе ўваткнуў. 
- Неразумна ты зрабiў, Ганс, - кажа матухна. - Табе б яе да рукава прыкалоць. 
- Добра, - кажа Ганс, - у другi раз так i зраблю. 
Сабраўся зноў Ганс у дарогу. 
Мацi кажа: 
- Ты куды, Ганс, сабраўся? 
Ганс адказвае: 
- Iду Грэтэль праведаць, матухна. 
Мацi кажа: 
- Глядзi ж, будзь разумны, Ганс. 
Ганс адказвае: 
- Буду, матухна. 
Мацi кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Ганс адказвае: 
- Бывай, матухна. 
Прыйшоў Ганс да Грэтэль. 
- Добры дзень, Грэтэль. 
- Добры дзень, Ганс. Што ты мне ў падарунак прынёс? 
- Нiчога не прынёс, - кажа Ганс. - Ты мне што-небудзь падары. 
Грэтэль дала яму ножык. 
Ганс кажа: 
- Бывай, Грэтэль. 
Грэтэль кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Узяў Ганс ножык, уваткнуў ён яго ў рукаў i пайшоў дадому. 
Прыйшоў Ганс дадому, а ножыка ў рукаве няма. Толькi дзiрка ў рукаве засталася. 
- Добры вечар, матухна, - кажа Ганс. 
- Добры вечар, Ганс, - адказвае матухна. - Дзе ты быў? 
- У Грэтэль я быў, - кажа Ганс. 
- Што ты ёй падарыў? - пытае матухна. 
- Нiчога не падарыў. Сам ад яе ў падарунак ножык атрымаў. 
- А дзе гэты ножык, Ганс? 
- Ды я яго ў рукаў уваткнуў, ён i згубiўся. 
- Неразумна ты зрабiў, Ганс, - кажа матухна. - Трэба было табе ножык у сумку пакласцi. 
- Добра, - кажа Ганс, - у другi раз так i зраблю. 
Вось зноў сабраўся Ганс у дарогу. 
Мацi кажа: 
- Ты куды, Ганс, сабраўся? 
Ганс адказвае: 
- Iду Грэтэль праведаць, матухна. 
Мацi кажа: 
- Глядзi ж, будзь разумны. 
Ганс адказвае: 
- Буду, матухна. 
Мацi кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Ганс адказвае: 
- Бывай, матухна. 
Прыйшоў Ганс да Грэтэль. 
- Добры дзень, Грэтэль. 
- Добры дзень, Ганс. Што ты прынёс мне ў падарунак? 
- Нiчога не прынёс, - кажа Ганс. - Ты мне што-небудзь падары. 
Грэтэль падарыла яму маленькую казу. 
Ганс кажа: 
- Бывай, Грэтэль. 
Грэтэль кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Узяў Ганс казу, засунуў яе ў сумку i пайшоў дадому. 
Прыйшоў Ганс дадому. 
- Добры вечар, матухна. 
- Добры вечар, Ганс. Дзе ты быў? 
- У Грэтэль быў. 
- Што ты ёй падарыў? 
- Нiчога не падарыў. Сам ад яе маленькую казу атрымаў. 
- А дзе ж твая каза, Ганс? 
- А я яе ў сумку засунуў, - кажа Ганс. - Яна там i задыхнулася. 
- Неразумна ты зрабiў, Ганс, - кажа матухна. - Табе б казу на вяроўку прывязаць. 
- Добра, - кажа Ганс, - у другi раз так i зраблю. 
Сабраўся Ганс зноў у дарогу. 
Мацi кажа: 
- Ты куды, Ганс, сабраўся? 
Ганс адказвае: 
- Грэтэль праведаць, матухна. 
Мацi кажа: 
- Глядзi ж, будзь разумны. 
Ганс адказвае: 
- Буду, матухна. 
Мацi кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Ганс адказвае: 
- Бывай, матухна. 
Прыйшоў Ганс да Грэтэль. 
- Добры дзень, Грэтэль. 
- Добры дзень, Ганс. Што ты мне ў падарунак прынёс? 
- Нiчога не прынёс, - кажа Ганс. - Ты мне што-небудзь падары. 
Грэтэль дала яму вялiкi кавалак свiнога сала. 
Ганс кажа: 
- Бывай, Грэтэль. 
Грэтэль кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Узяў Ганс кавалак свiнога сала, прывязаў яго да вяроўкi i пацягнуў за сабой. Прыходзiць дадому, а за iм толькi вяроўка цягнецца. 
- Добры вечар, матухна, - кажа Ганс. 
- Добры вечар, Ганс. Дзе ты быў? 
- У Грэтэль быў. 
- Што ты ёй падарыў? - пытае матухна. 
- Нiчога не падарыў, сам ад яе кавалак свiнога сала атрымаў, - кажа Ганс. 
- А дзе ж свiное сала, Ганс? 
- Прывязаў я яго да вяроўкi, пацягнуў дадому, ды па дарозе яго, пэўна, сабакi з'елi. 
- Неразумна ты зрабiў, Ганс, - кажа матухна. - Табе трэба было сала на галаве несцi. 
- Добра, - кажа Ганс, - у другi раз так i зраблю. 
I зноў сабраўся Ганс у дарогу. 
Мацi кажа: 
- Ты куды сабраўся, Ганс? 
Ганс адказвае: 
- Грэтэль праведаць, матухна. 
Мацi кажа: 
- Глядзi, будзь разумны. 
Ганс адказвае: 
- Буду, матухна. 
Мацi кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Ганс адказвае: 
- Бывай, матухна. 
Прыйшоў Ганс да Грэтэль. 
- Добры дзень, Грэтэль. 
- Добры дзень, Ганс. Што ты мне прынёс у падарунак? 
- Нiчога не прынёс, - кажа Ганс. - Ты мне што-небудзь падары. 
Грэтэль падарыла Гансу цяляцi. 
Ганс кажа: 
- Бывай, Грэтэль. 
Грэтэль кажа: 
- Бывай, Ганс. 
Узяў Ганс цяляцi, узвалiў яго сабе на галаву i панёс. 
Нясе ён цяляцi на галаве, а цяляцi рвецца, брыкаецца, не хоча ў Ганса на галаве сядзець. Скiнуў Ганс цяляцi ў канаву, а сам прыйшоў дадому ўвесь у сiняках i гузаках. 
- Добры вечар, матухна, - кажа Ганс. 
- Добры вечар, Ганс, - кажа матухна. - Дзе ты быў? 
- У Грэтэль я быў, - кажа Ганс. 
- Што ты ёй падарыў? - пытае матухна. 
- Нiчога не падарыў. Сам ад яе цяляцi атрымаў. 
- А дзе ж цяляцi, Ганс? - пытае матухна. 
- Ды я яго на галаве нёс, - кажа Ганс, - а яно дарогай брыкалася-брыкалася i столькi мне гузакоў на iлбе наставiла, што я яго ў канаву кiнуў. 
- Неразумна ты зрабiў, Ганс, - кажа матухна. - Ты б цяляцi дубцом пагнаў, травой пакармiў i ў нас у двары да плоту прывязаў. 
- Добра, - кажа Ганс, - у другi раз так i зраблю. 
Вось зноў сабраўся Ганс у дарогу. 
Мацi кажа: 
- Ты куды Ганс, сабраўся? 
Ганс адказвае: 
- Да Грэтэль, матухна. 
Мацi кажа: 
- Глядзi, будзь разумны.