Guliwer StaŁ SiĘ MŁodym ChŁopiecem

   Ale tutaj wojownik już poszedł na kampanię,
   Maszeruje jak barbarzyński wojownik!
   Zrobimy dobrze planecie -
   Aby kule nie przebiły własnej matki!
   Atak trolli, wściekła presja;
   Pędzący przeciwnicy ściana-lawina!
   I dlatego po co nam gorący spór,
   Kiedy Ojczyzna jest zjednoczona w pięść!
   Ale znowu demony orków uśmiechają się,
   To człowiek, jak kość utknięta w gardle!
   A goblin warknął w dzikiej furii,
   Ale złożyliśmy wniosek z rati prezent!
   Ale zwycięstwo nad wrogiem jest bliskie,
   Wyrwiemy Rosję z bagna!
   Nadeszła kara za nieczystych -
   Ich futro było rozdarte na strzępy i strzępy!
   Owalna dziewczyna urocza twarz -
   Daj mi wiarę i wielką siłę!
   Tak śpiewał Guliwer z wielkim uczuciem i zapałem. A jego śpiew był niesamowicie szykowny.
   Potem chłopiec-kapitan znów zaczął śpiewać, po kolejnej szklance piwa i kęsie suszonej ryby;
   Wielki, potężny, święty kraj,
   Nie ma już promiennego pod błękitnym niebem!
   Jest nam dana przez Boga Wszechmogącego na zawsze -
   Nieograniczone światło, wywyższony Mesjaszu!
   Świat nigdy nie widział takiej potęgi, nigdy nie wiadomo
   Abyśmy z dumą deptali przestrzenie kosmosu!
   Każda gwiazda we wszechświecie śpiewa ci,
   Niech An będzie z nami szczęśliwy!
   Przecież to nasza Ojczyzna, takie jest przeznaczenie,
   Zawładnij przestrzenią wszystkich spraw!
   Każdy z nas, uwierz mi, chciałby tego,
 
   Bez żadnych głupot, kobiecych przesądów!
   Archaniołowie dmą w potężną trąbę,
   Energicznie wychwalają marsz naszych armii!
   A wróg znajdzie swój los w osikowej trumnie,
   I nie będzie otrzymywał podatków i daniny!
   To jest nasza Ojczyzna, wszystko w niej, wierz mi, jest pięknem,
   Bez wysiłku obróciła cały wszechświat!
   Dziewczyny z dość ciężkim warkoczem,
   Poluj na nią, aby lufa była mocna!
   Ojczyzno, oto spojrzenie niebieskich oczu matki,
   Jej dłoń jest jednocześnie delikatna i kamienna!
   A przeciwnik, młody człowiek, którego zabijesz kulą -
   Aby płomień płonął jaśniej w sercu!
   Złóż przysięgę bezkresnej Ojczyźnie,
   Tobie też oczywiście dobrze!
   Choć krew płynie w zaciekłości bitwy,
   Zemsta przyjdzie teraz do wroga!
   Broń i odwaga to tak potężny stop,
   Zły duch nie może go pokonać!
   W samolocie z bombami leciałem sprytnie,
   A kiedy eksploduje, wlewają grad okien!
   Ale rozkaz władcy - leć dzieciaku na Marsa -
   Nadszedł czas, aby umieścić miejsce!
   I arogancja Marsjanina twardnieje w oku,
   Wtedy widzimy daleko poza Plutonem!
   Wzniesiemy się na wyżyny kosmosu, widząc krańce wszechświata,
   Taki jest nasz ludzki los!
   I dlatego odważ się chłopcu na wyczyny,
   W końcu wiedz, że nagroda jest kwestią zysku!