Удача Пуціна ѓ Мікалая Другага-10

   І пацалунак у яе вусны,
   Саладзейшы за мёд аказаѓся!
   Яна адказала яму -
   Целы ѓ экстазе бурным зліліся...
   Не, не кляніце сатану -
   У граху хлопцы з'явіліся!
   Бог выгнаѓ іх з раю, але...
   Планета стала ім жыллём.
   Хоць сонца ѓ людзей адно,
   Затое патомства сталі тысячы !
   Ды было вельмі цяжка -
   Патопы, засухі і зімы.
   Але розум магутнае вясло,
   Стаѓ чалавек тварэннем моцным!
   Як анёл можа ён лётаць,
   Як дэман гор рэльеф разбурыць!
   Стварыць дарогу, там, дзе грэбка -
   Дасягнуць любую кропку сушы.
   А трэба космасу прастора
   Мы таксама пакарыць здолеем.
   Дык вось наш грэх не прысуд,
   Не, не нясі поп ахінею!
   Не будзь граху - прагрэсу няма,
   Рух думкі спараджаюць!
   На пропаведзь адзін адказ:
   Не трэба нам чужога раю!
   Хлопчык-тэрмінатар праспяваѓ, і пачаѓ працаваць весялей. Ужо зусім крыху засталося. І іншыя дзеці працуюць. Усё ж такі дзіѓны народ рускія. Напрыклад, самыя звычайныя хлопчыка, а не несмяротныя, здольныя ѓ студзеньскі мароз Чукоткі, працаваць басанож і з аголеным тулавам, што дзіѓна.
   А босыя, дзіцячыя ножкі пакідаюць хупавыя, прыгожыя сляды на снезе. Тут і дзяѓчынкі працуюць у адных туніках, і таксама без абутку.
   І што дзіѓна хаця б адна чхнула!
   Алег Рыбачэнка ѓсміхаецца і напявае з энтузіязмам, скалячы дзіцячыя, але трывалыя і вострыя як у ваѓчаняці зубкі:
   Мой пастамент - вялікі нерукатворны;
 
   Хоць крывёю сцеле стаптаная сцежка!
   Народ Расіі магутны, непакорны;
   Вось сіла рускіх Рэйх на клок рвала!
   Айчыне дакладна віцязі служылі,
   Перамог адкрылі бясконцы рахунак!
   Усё дзеля матухны святой Расіі,
   Што вал з апраметнай разнясе!
   Чым можа воін рускі спалохацца?
   У што яго збянтэжанасць кіне дрыготку!?
   Нас не бянтэжыць полымя колеру глянцу,
   Адказ адзін - ты Русь маю не чапай !
   А з кім яшчэ ваявалі мы пераможна,
   Хто быѓ зрынуты ратнаю рукою?
   Напалеон біт у бездані беспрасветнай:
   Мамай у геене разам з Сатанай!
   Мы перамагалі раці Паспалітай ;
   Адваявалі хутка Порт-Артур!
   З імперыяй Асманаѓ біліся дзікай;
   І нават Фрыдрых бой Расіі садзьмуѓ!
   Ніхто нас перамагчы, ты ведай, не можа;
   Няма шанцаѓ на рэванш у пякельных орд!
   І ні адна не ѓ сілах, рыкнуць рожа...
   Але вось прыйшоѓ падонак Гарбачоѓ!
   Усё, што па драбках продкі збіралі;
   Ён без барацьбы паршывы сабака раздаѓ!
   Вось пацьмянелі камунізму далі,
   Амерыканец заняѓ пастамент!
   Але новы ѓрад Расіі,
   Здолела свет, парадак абараніць!
   Магутнасць Айчыны адрадзілі;
   Каб у космас шлях, экспансіі адкрыць!