Novae epistolae obscurorum virorum. Epistolae honestae virorum Russorum, quas magister Constantinus

 Et eum versus fluctus maris cum Iulia portavit.
 In fuga Dennis vestes omnes perdidit et nudus stetit,
 Et tunc, sicut rana, ante Iulia in aquam cecidit.
 Μια φθινοπωρινή μέρα.
 Την ημέρα ένα κρύο, βροχερό και παγωμενός,
 Με το γκρι του ουρανού οταν φύσηξε ο ανεμός
 Σε ένα δροσερό βουνό ανέβηκε ειμαί,
 Από θάμνους μικρά οδοντωτά καλυπτεταί.
 Άνοιξε μου τη βαριά πόρτα ξύλο κέδρου από,
 Μπήκε στο σπίτι λιτό και μικρό, αλλά ζεστό.
 Άναψε φως στο σπίτι το μικρό μαι,
 Και μετά πήγε στην κουζίνα, και
 Στη φωτιά σου φτιάξω καφέ τον εαυτό σας,
 Να ήταν παχιά και σε αυτό στάθηκε το σουπάς.
 Αυτός στο τραπέζι κοντά στο παράθυρο για να καθεταί,
 Δείτε στο βουνό, το δάσος με άγρια καλυπτονταί.
  «Γω τέλεια. Όλα καλά μου στη ζωή!» – σκέφτομαι τωρά.
  Το χιόνι έξω από το παράθυρο, σπάζοντας μικρά δεντρά.
 De schola.
 Nuper, totius societatis factus est notus
 In Moscoviae, in una schola populus.
 Doctores mired fornicatione et luxuria,
 Quod etiam et non pudet eorum vitia.
 Oblitus magistris omnibus bonis moribus,
 Et alumni in eorum viliores fiunt prorsus.
 Unus magister cum discipulis simul dormiens,
 Alia cum eis cervisia et vino post opus bibens.
 Similia unus magister fun cum pueri lenis,
 Et aliis agitur vinum et tobacco cum eis.
 Purus arcu bibendum post classes pueri noster,
 Sed sunt valde laudat propter hoc magister.
 Nulla magister, etiam Director domine,
 Latine sacra non scire, non classica legere.
 Dolor, medicinae et corruption florere –
 Quid est quod adduxit doctores schola nostre.
 Et hoc est quod theologia prorsus oblitum,
 Et nunc ego legere damnati saecularis poetarum.
 Omnes poetae et scriptores profani isti
 Athei, ebriosi et terribilis fornicarii.
 Pushkin erat ebrius cum uxor peccator,
 Lermontov erat interfectorem, odio Imperator.
 Tolstoy, dignus nisi de nostra scolded,
 Sancta theologia blasphemaverunt et vilified.
 Volo dicere profani scriptores:
 «Ego volo te mortuus maxime omnes.».
 Haec «artifices» meritas doloris intolerabilis,
 Sit eos ardere in flammis inferni sunt terribilis.
 Η σκοτεινή άνθρωπος.
 Έζησε στη γη ένας δημοσιογραφός,
 Ήταν ένα σκοτεινό ανθρωπός.
 Όταν ήταν μικρός ακόμα παιδί μικρός,
 Έκανε κοπάνα σχολείο συνηθώς.